سادلهک له دهرهک دوور!
ههرچ دهوێ، برا بوێ!
ههر چ دهوێن برا بوێن، ههر چ دهوێ برا بوێ
ههر چ دهکهن برا بکهن، بی ته وهلی نکا بوێ!
**
زنجیر و زندان با ههوێ ، کوشتنا رندان با ههوێ
ههر چ ههوێ وهلی نهوێ کو دل ژه ته جدا بوێ!
غهمێ ته سا دلکهڤران بارێ گرانه و گره
ڤا دهردی ته بهنا نینێ وه ههر دلی دا جابوێ!
**
من وو ته غیر ئاشقێ له روی دونێ مهگهر چێ کر
ڤا زولمی رهش له من و ته ، عازیز گهری چما بوێ؟
وه ئشقی ته زنده دهمێم کو تا دیسا بهار بێوێ
بهار کو هات و من تو دی، ههر چ دهخازێ با بوێ!
**
م ناڤێ ته له سهر چیێک نڤیسی له بهرگی گولهک
رو یێکێ تێ کو دونیا تژێ بینی ڤی گولا بوێ
چ دهرده سا من وو ته را کو ناڤی ته نکام بوێم
دلهک چقهس بوێ برین؟دلهک چقهس بهلا بوێ ؟!
**
ژه کهسکه-سوورا ئاسمین چاڤێ رویێ زهر دهکهرێ
زهمینێ را کهن ژه خهوێ ، زهمان دهخازێ شا بوێ
برا فهکی من بگرن، زمانی من با ببرن
رویێکێ تێ کو ناڤی ته له سهر چیان خجا بوێ!
.............................................
بگذار هرچه می خواهد بشود
بگذار هرچه می خواهند بگویند،بگذار هرچه می شود بشود
بگذار هر چه می خواهند بکنند،بی تو اما کاری نمی شود!
**
بگذار زنجیر وزندان باشد، بگذار مرگ خوبان باشد
هرچیزی پیش بیاید اما مباد که دل از تو جدا بشود
غمت برای سنگدلان بار گران است و بزرگ است
این درد تو بنا نیست که به اندازه هردلی باشد!
**
من وتو دراین جهان غیر از عاشقی مگرچه کردیم
این ستم سیاه درحق من وتو چراباید روا داشته شود؟
من به عشق تو تا آمدن بهار زنده می مانم
بهار که آمد وتورا دیدم،هرچه می خواهد بگذار پیش آید!
**
من نام تو را روی کوهی بر برگ گلی نوشتم
یک روز خواهد آمد که جهان از بوی این گل لبریز می شود
این چه دردی است برای ما که نمی توانم نامت رابرزبان آورم
یک دل چقدر باید زخمی شود؟ یک دل چقدر باید نابود شود؟!
**
ازمیان رنگین کمان آسمان،نور زرد خورشید می درخشد
زمین را ازخواب بیدار کنید که زمان می خواهد بخندد
بگذار دهانم را بببندند، بگذار زبانم را ببرند
یک روز نام تو بر فراز کوهها فریاد زده خواهد شد!
