به احترام "آسمان بی مرز است" مجموعه سه مصرعی‌های زیبای

اسماعیل حسین‌پور؛شاعر نام آشنا وتوانای کرد درشمال خراسان


چه‌ند سئ خشتی

شه‌وتین                                              Şewtîn

تو چیکه‌کی  چریێک  تووسی                  tu çîkekî  çiryêk tûsî  

ده شه‌وتی  و  ناوی  بووسی                   deŞewtî  u  nawî bûsî

شه‌وتین ژه ته مه هێڤووسی !!             Şewtîn je te me hêvûsî!   

 

سوختن

تو همچون ستاره ای ؛ چراغ نابی

می سوزی و خاکستر  نمی شوی

ما سوختن  را  ازتو  آموختیم!


حه‌سره‌تHesret                                                                                             

هه‌رچ ده‌وێم گه‌پ  هين  ما نه

Her çi dewêm, gep hîn mane

حه‌سره‌ت له  دل بوون  خه‌رمانه

Hesret le dil bûn xerman

ته  راميسم   چ     ئه‌رما نه !

 

آه وآرزو

هرچه می گویم،بازهم سخن باقی است

آههای آرزومندانه دلم را انباشته اند

راستی که ببوسمت آرزویی نمی ماند!!

Te ramîsim çi erman e !

 

 

سه‌نديفالي

Sendîfalî                             

ژه  ڤي ئاليا تا  وي  ئالي

Je vî alîya ta wî alî

بان ده‌كه‌مه   ناوێ   هالي

Ban dekeme nawi halî

ئه‌مان كه‌چكا  سه‌نديفالي!

 

سنگدیواری

ازاین سو تا آن سوی رود

صدایش می زنم و نمی شنود

آه ازتو ای دختر سنگدیواری!!

........

* سندیفال(سنگدیوار)زادگاه سراینده،دهکده‌ای است ازتوابع لایین(دهستان هزارمسجد).

 

Eman keçika Sendîfalî

ژيڤا

Jîva                                     

مالان باركر  ژه  وارێ خوه

Malan bar kir je warê xwe

هێستر رێتن سه‌ر ئارێ  خوه

Hêstir rêtin ser arê xwe

ژيڤا  ناوينم  يارێ  خوه؟!

 

ازاین پس

کوه نشینان از ییلاق کوچیدند

با اشک،آتشهایشان را خاموش کردند

آیا دلبرم را ازاین پس نخواهم دید؟!

 

Jîva nawînim yarê xwe?!

ئووجاق

Ûcaq                                   

روونشتي له هه‌مبه‌ر  ئووجێق

Rûniştî le hember ûcêq

نانێ خه دايێ به‌ر ئووجێق

Nanê xwe dayê ber ucêq

دل ده‌كه‌لێ له سه‌ر  ئووجێق!

 

اجاق

کنار اجاقش آرام نشسته است

و نانش را کنار آتش گرم می کند

اما دلش برروی اجاق می جوشد!!

 

Dil dekelê le ser ucêq

پاشوور

Paşûr                                   

رونشتي بوو له  پاشوورێ

Rûniştêbû le paşûrê

هێستر ده‌رێت بي هه‌دوورێ

Hêstir derêt bîhedûrê

به‌ره‌ف  ببوون چيك له دوورێ!

 

انتهای سیاه چادر

در انتهای سیاه چادر نشسته بود

با بی قرای بسیار اشک می ریخت

وستاره ها گرداگردش حلقه زده بودند!!

 

Beref bibûn çîk le dorê !

كا؟

Ka ?

يارا مه چوو ،دل خين  ‌گريا

Yara me çû, dil xîn girîya

كودا چوو ئه‌و چاڤ و بريا؟

Ku da çû ew çav û birîya ?

رێ  تاري بوو كا  ئه‌و  چريا؟!

 

کو؟

یار ما رفت ودلهای ما خون گریست

آن چشم وابروها کدام سو رفتند؟

راه تاریک شد،پس چراغ کجارفت؟!

 

Rê tarî bû ka ew çirîya ?!

خين كررين

Xîn kirrîn                          

مه‌رخا  هێشن   هاته   بررين

Merxa hêşin hate birrîn

بێله‌ك  چووچك  ژه سه‌ر  فررين

Bêlek çûçik je ser firrîn

خينا   جێنگه‌ل   هاته   كررين !

 

دیه

سروکوهی سبز بریده شد

یک دسته گنجشک از فرازش پریدند

واینگونه خون جنگل خریده شد!

 

Xîna cêngel hate kirrîn !